YABAN ARMUDU
Dağ başında yaban armudu
Sessizliği ile sarmaş dolaş
Kimsesizliği ile ağlamaklı
Dalları, gövdesi, yaprakları
Bir cana hasret
Pır pır eder rüzgâra karşı
Badem yeşili yaprakları
Söyleşirler uğultuyla
Bekler dağ başında yaban armudu
Konaklasın diye bir yolcu
Büyütür gövdesini
Dayasın diye sırtını
Uzatır dallarını
Serinlesin diye gölgesinde
Birlikte söylerler
Sessizliğin ve yalnızlığın hüzünlü şarkısını
Yolcu mu hüzünlü ağaç mı bilinmez
Ne sulayan olur toprağını
Ne de dallarını budayan
Hatta simsiyah katmerli yalnızlığına
Dokunan bir el bile bulunmaz
Ama o buna aldırmaz
Daha bir umutla salar toprağa
Sağlam köklerini
Her bahar açar çiçekleri
Yeşillenir yaprakları
Yemişe durur inadına
Kuşların cıvıltısına karşılık verir
Hafif bir fısıltıyla
Yaşama, doğurganlığa ve direngenliğe dair
Öyküler anlatır
Girdin mi bir kez gizemli dünyasına
1999 ARALIK - BERGAMA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder